Drodzy Parafianie i Goście.
Chrystus Zmartwychwstał! Alleluja! Prawdziwie zmartwychwstał! Alleluja!
Po raz kolejny chrześcijanie pozdrawiają się w ten sposób w poranek tej jedynej Niedzieli, której Pan Jezus powstał z grobu. Pokonawszy śmierć piekło i szatana żyje, by ofiarować nam radość życia i jego pełnię.
Jak co roku, święta Zmartwychwstania Pańskiego poprzedził Wielki Post. Byliśmy zaproszeni, by skupić uwagę na Męce Pana Jezusa, na Krzyżu, który On podjął dla naszego zbawienia. Byliśmy zaproszeni do rozważania Męki Pańskiej w nabożeństwach Drogi Krzyżowej czy Gorzkich Żali. Kościół zachęcał do podjęcia ascezy i uczynków miłosierdzia. Wszystko po to, by radość ze spotkania ze zmartwychwstałym Panem byłą głębsza i pełniejsza. Warto sobie dzisiaj zadać pytanie czy dobrze wykorzystałem ten czas. Czy jestem gotowy by stanąć przed żyjącym Panem i Zbawicielem.
Przeżywamy w tym roku jubileusz 800. lecia śmierci św. Franciszka z Asyżu. Osiem wieków temu Święty Patriarcha przeszedł przez bramę śmierci i po niespełna 44 latach ziemskiego życia zasłużył na wieczyste oglądanie Oblicza Bożego. Franciszek często podkreślał, że zmartwychwstanie to rzeczywistość, która powinna być obecna w życiu chrześcijanina każdego dnia, usuwając smutek i dając nadzieję. Dla św. Franciszka zmartwychwstanie Chrystusa jest fundamentem nadziei, która „nie zawodzi” i potwierdza, że sensem życia jest życie, a nie śmierć.
Dla żyjących w duchu franciszkańskim płynie nauka od Świętego, że zmartwychwstanie jest wezwaniem do wyjścia z własnych „grobów” grzechów, smutku, egoizmu i życia w radości paschalnej.
Niech przykład Franciszka stanie się także naszym udziałem. Zachęcajmy się nawzajem do czynienia dobra, do życia w nadziei, do żywej wiary i ufnej nadziei w to, że życie i zmartwychwstanie jest dla nas pewną perspektywą na wieczność.
Bożych i radosnych świąt Zmartwychwstania Pańskiego, życzą Franciszkanie.